قوانین حاکم بر ترتیب کلمات، کاراکترها و داده ها در یک بلوک برنامه، قالب بلوک نامیده می شود. از لحاظ تاریخی، سیستم‌های CNC از فرمت‌های{1} ثابت و بلوک‌های جداکننده (HT یا TAB) استفاده می‌کردند. این دو قالب قدیمی هستند، و قالب{3}}متغییر بلوک آدرس، که به عنوان قالب آدرس کلمه- نیز شناخته می‌شود، به طور گسترده هم در داخل و هم در سطح بین‌المللی استفاده می‌شود. در این فرمت طول کلمه برنامه ثابت نیست و تعداد کلمات برنامه نیز متغیر است. اکثر سیستم‌های CNC اجازه می‌دهند که کلمات برنامه به صورت دلخواه مرتب شوند، از این رو فرمت بلوک متغیر است. با این حال، در بیشتر موارد، برای سهولت در نوشتن، ورودی، بررسی و تأیید، کلمات برنامه به طور متعارف به ترتیب خاصی در بلوک برنامه مرتب می شوند.
N03 شماره بخش برنامه است. G02 نشان می دهد که مسیر ماشینکاری یک قوس در جهت عقربه های ساعت است. X+053 و Y+053 مختصات نقطه پایانی قوس ماشینکاری شده را نشان می دهند. I0 و J{5}} مختصات مرکز قوس ماشینکاری شده را نشان می دهند. F031 نرخ خوراک ماشینکاری است. S04 سرعت اسپیندل است. T04 شماره ابزار مورد استفاده است. M03 دستورالعمل تابع کمکی است. LF دستور پایان بخش برنامه است. / دستورالعمل انتخاب پرش است. عملکرد دستور انتخاب پرش این است که به اپراتور اجازه می دهد تا انتخاب کند که آیا بخش برنامه را با دستور انتخاب پرش اجرا کند، مشروط بر اینکه برنامه بدون تغییر باقی بماند. روش انتخاب معمولاً با چرخاندن سوئیچ انتخاب پرش در پانل عملیات روی ON یا OFF برای اجرای بخش برنامه با "/" به دست می آید.
