ایده اولیه برای ماشین ابزارهای CNC در سال 1952 توسط موسسه فناوری ماساچوست (MIT) در ایالات متحده ایجاد شد که یک ماشین فرز سه محوره CNC را توسعه داد. در اواسط-1950، این نوع دستگاه فرز CNC قبلاً برای ماشینکاری قطعات هواپیما استفاده می شد. در دهه 1960، سیستم‌های CNC و برنامه‌نویسی به طور فزاینده‌ای بالغ و پیچیده شدند و ماشین‌آلات CNC در بخش‌های مختلف صنعتی مورد استفاده قرار گرفتند، اما صنعت هوافضا بزرگترین کاربر باقی ماند. برخی از کارخانه‌های بزرگ هوافضا به صدها ابزار CNC، عمدتاً دستگاه‌های برش، مجهز بودند. قطعات ماشینکاری CNC شامل پانل های یکپارچه، تیرها، پوسته ها، دیواره ها، پروانه ها و حفره های قالب برای محفظه های موتور هواپیما، شفت ها، دیسک ها و تیغه ها و همچنین سطوح حفره ای ویژه برای محفظه های احتراق موتور موشک مایع است. توسعه اولیه ماشین ابزار CNC با تمرکز بر کنترل مسیر پیوسته.
کنترل مسیر پیوسته که به عنوان کنترل کانتور نیز شناخته می‌شود، نیازمند حرکت ابزار نسبت به قطعه کار در طول یک مسیر از پیش تعیین‌شده است. بعداً،-به-نقطه کنترل ابزارهای CNC به طور گسترده توسعه یافتند. کنترل نقطه-به-نقطه به حرکت ابزار از یک نقطه به نقطه دیگر اشاره دارد، تا زمانی که بدون توجه به مسیر خاصی که طی شده است، دقیقاً به هدف برسد.
