فناوری ریختهگری رزین اپوکسی یک فناوری جدید برای تولید مواد عایق است که در دهه 1950 ظهور کرد و در کنار توسعه فناوری انتقال و تبدیل نیرو به وجود آمد. تجهیزات اولیه انتقال و تبدیل نیرو دارای سطوح ولتاژ پایینی بودند و اجزای عایق اصلی آن هنوز از مواد عایق سنتی استفاده می کردند. با افزایش سطوح ولتاژ تجهیزات انتقال و تبدیل نیرو، کاستیهای مواد عایق سنتی آشکار شد، بهویژه ناتوانی آنها در برآورده کردن الزامات مقاومت در برابر ولتاژ فرکانس توان و تخلیه جزئی. برای حل این مشکلات، فناوری ریخته گری رزین اپوکسی توسعه یافت.
در دهه 1950، فرآیند ریختهگری رزین اپوکسی شبیه ریختهگری فلز بود که شامل حرارت دادن رزین اپوکسی و ریختن آن در قالب فلزی، چه در دمای اتاق و چه همراه با حرارت بود. از آنجایی که سیستم مواد رزین اپوکسی، طراحی فرمول ریخته گری، تجهیزات ریخته گری و فرآیند ریخته گری همه در مراحل اولیه خود بودند، کیفیت داخلی و خارجی محصولات ریخته گری نسبتا ضعیف بود.
در دهه 1960، فناوری ریختهگری خلاء ظاهر شد و ریختهگری رزین اپوکسی را از قالبگیری تحت فشار اتمسفر به شکلدهی خلاء تبدیل کرد. ریختهگری خلاء امکان حذف راحتتر حبابهای هوا از مواد ریختهگری را فراهم میکند و کیفیت داخلی و خارجی محصول نهایی را به طور قابل توجهی بهبود میبخشد. این امر باعث توسعه فناوری انتقال و تبدیل نیرو شد. با این حال، در این دوره، کاربران در درجه اول بر عملکرد داخلی تمرکز کردند و توجه کمتری به کیفیت ظاهر داشتند.
در اواخر دهه 1970، کشور من شروع به معرفی کامل سیستمهای خلاء کنترلشده میکروکامپیوتر- کرد. فناوری خلاء در کل فرآیند، از پیش تصفیه مواد و سیستمهای لولهکشی گرفته تا سیستمهای اختلاط و ریختهگری، با افزایش اتوماسیون، اجرا شد و کیفیت محصولات ریختهگری را به سطح جدیدی ارتقا داد.
امروزه، سیستمها و فرمولبندیهای مواد بسیار بالغ هستند، تجهیزات ریختهگری هوشمند هستند و عملکرد محصول به طور کامل الزامات تجهیزات انتقال و تبدیل برق ولتاژ بالا را برآورده میکند. در حال حاضر، ریخته گری اپوکسی برای تجهیزات انتقال و تبدیل برق مگاولت با بالاترین سطح ولتاژ در داخل کشور تولید می شود. در این مرحله، کیفیت ظاهر به کانون پذیرش کاربر و توجه سازنده تبدیل شده است و برای رقابت در بازار محصولات ریخته گری اپوکسی اساسی است.
از آنجایی که کیفیت ظاهری محصولات ریخته گری اپوکسی تحت تاثیر عوامل متعددی است، تعیین کمیت دقیق و تعیین علل مشکلات دشوار است. بنابراین، کنترل کیفیت ظاهری قطعات ریخته گری به یک جنبه چالش برانگیز در فناوری فرآیند ریخته گری تبدیل شده است. در حال حاضر، سطح کنترل ظاهر قطعات ریخته گری در خارج از کشور به مراتب بالاتر از محصولات مشابه در چین است.

